దువా పూర్తికాని చేతులు

గుమ్మం దగ్గర వేలాడే దీపానికిఎవడు పేరు అడుగుతాడు?వెలుగు కావాలంతే…గాలి దెబ్బలుదాని గుండె మీద పడతాయా,మంట మీద పడతాయా అనిఎవరూ లెక్క పెట్టరు.అలమార మూలనమడతపడ్డ చీరలు లెక్కపెడతారు…మడతపడ్డ కలలనులెక్కపెట్టే హిసాబ్‌ఏ దఫ్తర్‌లోనూ ఉండదు.ఒక నవ్వు…గోడలోని పగుళ్ల మీదసున్నం పూసినట్టే.దగ్గరగా చూస్తేనే తెలుస్తుంది…ఇల్లు ఇంకా కంపిస్తోందని.గుండె లోపలఎంత ఉప్పు పేరుకుందో…సముద్రానికైనా తెలీదు.కళ్ల దాకా వచ్చితిరిగి వెళ్లిపోయిన కన్నీళ్లుదువా పూర్తికానిచేతుల్లా ముడుచుకుని పడుంటాయి.పొద్దున్నే కట్టుకునేదిఅందాన్ని పెంచే చీర కాదు…నిన్నటి అలసటకుఇవాళ్టి రంగు తొడిగిన ఓపిక.అందరికీ కనిపించేదిచక్కని ఇల్లు.కనిపించనిది…ప్రతి గోడనుభ